De Libertaire Partij doet mee aan de gemeenteraadsverkiezingen in Amsterdam
Zoals Greta Thunberg zei tijdens de VN-klimaattop: het moet afgelopen zijn met de fantasieën over eindeloze economische groei.
Precies dat is wat het Amsterdamse stadsbestuur al jaren bedrijft. Alles wat de gemeente doet gaat ten koste van de burger én de economie. Alles kost veel te veel geld, levert te weinig op en mist iedere vorm van effectiviteit. Wat blijft er over? Het ene project na het andere project faalt, het ambtenarenapparaat groeit door en de gemeentebelastingen rijzen de pan uit om dit falen te verhullen.
Terwijl burgers en ondernemers de afgelopen decennia voortdurend zijn aangesproken op hun vermeende milieuschade en in een niet bewezen milieupiramidespel zijn gedrukt, willen wij terug naar een bewezen systeem van kosten en baten. Een systeem waarin politiek en ambtenaren worden afgerekend op hun nut voor de maatschappij en op wat hun beleid de burger daadwerkelijk kost.
Dat betekent niet dat wij het leefmilieu negeren. Integendeel. Enkel zien wij dat juist de gemeente zelf is uitgegroeid tot de grootste vervuiler én de grootste verspiller.
Het moet afgelopen zijn met het structureel bang maken van burgers en ondernemers om zo een vrijbrief te creëren voor geldverslindende projecten die keer op keer mislukken.
Een overheid hoort vóór en mét haar inwoners te werken. Politiek moet samen met de burger op lange termijn bepalen wat nodig is, niet ingrijpen tot diep in de haarvaten van de maatschappij zoals nu gebeurt. Daar is het stadsbestuur niet voor bedoeld en niet voor gebouwd. En al decennia laat het zien dat het die rol niet aankan.
Een overheid zet de grote lijnen uit. Ze vergadert niet wekenlang over welke vuilnisbak in welk parkje moet komen om daarna de lantaarnpalen te vervangen. Toch is dát exact het niveau waarop de gemeente Amsterdam is beland. Wat ons betreft is het speelkwartier voor het stadsbestuur voorbij.
Als bedrijven of individuen de afgelopen twintig jaar zouden hebben gehandeld zoals de gemeente Amsterdam, waren ze failliet gegaan of strafrechtelijk vervolgd. Zonder uitzondering.
Er bestaat geen serieus controlemechanisme meer binnen het bestuur. Ambtenaren controleren zichzelf en overleg en debat zijn verdienmodellen geworden voor de mensen die eraan deelnemen. Tot nu toe. Wij zien dit, en wij gaan hier iets aan doen.
Amsterdam gaat met ons weer de stad worden die het altijd was: wereldwijd bekend om haar vrijheden, tolerantie en geschiedenis. Een stad die mensen willen bezoeken én waar mensen prettig willen leven. Geen belerende stad vol verbodsbordjes op elke straathoek.
Wij zijn niet tegen alles, wij zijn vóór iets beters. De macht gaat naar waar ze thuishoort: bij ons.
1. De Stopera is er niet voor ons
Probleem: Steden zijn steeds meer bestuurlijke apparaten geworden. Lagen van management, adviseurs en projectgroepen stapelen zich op. Besluiten worden genomen ver van de inwoners, vaak in overleg met regio’s, landelijke instanties of internationale agenda’s. De stad verliest haar eigen stem en haar eigen prioriteiten.
Gevolg: Een groot deel van het gemeentebudget verdwijnt in overhead in plaats van in voorzieningen. Inwoners voelen zich niet gehoord, ambtenaren zijn bezig met procedures in plaats van oplossingen en lokale problemen blijven liggen. De afstand tussen bestuur en bewoners groeit, net als het wantrouwen.
De LP kiest voor een stad met zo min mogelijk overhead:
- Slank en efficiënt stadsbestuur
- Minder management, meer uitvoering
- Geld naar inwoners en voorzieningen, niet naar bureaucratie
2. Externe partijen bedienen is er niet voor ons
Probleem: Gemeenten voeren steeds vaker beleid uit dat elders is bedacht. Landelijke regels, regionale samenwerkingsverbanden en internationale verplichtingen bepalen de koers. Het stadsbestuur wordt uitvoerder in plaats van vertegenwoordiger van de inwoners.
Gevolg: Lokale wensen sneuvelen onder externe druk. Besluiten voelen opgelegd, niet gedragen. Inwoners haken af, omdat meedenken geen zin meer lijkt te hebben. De stad verliest haar autonomie en haar identiteit.
De LP kiest voor vrij en eerlijk geld:
- De belangen van de stad altijd voorop
- Geen automatische uitvoering van extern beleid
- Lokale zeggenschap terug bij inwoners
3. Woonbeleid is er niet voor ons
Probleem: Wie wil bouwen of verbouwen, krijgt vooral ‘nee’ te horen. Alles hangt af van omgevingsplannen, stikstofdepositie en gemeentelijke toestemming. Door regels en restricties zijn er te weinig huizen, is er geen keuze en te veel wachttijd.
Gevolg: Waar niet heel lang geleden een gezin nog kon wonen en leven op het inkomen van één persoon, kunnen nu zelfs tweeverdieners nauwelijks nog een huis kopen. Het gevolg is dat op jezelf gaan wonen voor jongeren geen keuze is. Door deze situatie starten jongvolwassenen steeds later een gezin.
De LP staat voor ruimte in wonen:
- Stop overheidsinmenging in de woningbouw
- Meer grond met vrije bestemming
- Vrijheid in huur en gebruik van woningen
4. De stadsfinanciën zijn er niet voor ons
Probleem: Gemeentelijke begrotingen zijn vaak ondoorzichtig. Geldstromen lopen via potjes, reserves en meerjarenplannen die voor inwoners nauwelijks te volgen zijn. Verantwoordelijkheid verdwijnt achter jargon en jaarstukken waar bijna niemand doorheen komt.
Gevolg: Inwoners weten niet waar hun belastinggeld naartoe gaat. Verspilling blijft onzichtbaar en slecht beleid wordt zelden bijgestuurd. Zonder inzicht is er geen echte controle en zonder controle geen vertrouwen.
De LP kiest voor volledig transparante stadsfinanciën:
- Begrijpelijke begrotingen voor iedereen
- Inzicht in uitgaven, schulden en verplichtingen
- Verantwoording in gewone taal, niet in beleidsjargon
5. Onderwijsbeleid is er niet voor ons
Probleem: Het Amsterdamse onderwijs wordt steeds centraler aangestuurd. De gemeente stuurt via subsidies, projecten en beleidskaders op wat scholen moeten doen en hoe zij dat moeten verantwoorden. Dit leidt tot een eenheidsworst waarin onderwijsinstellingen vooral bezig zijn met rapportages en beleidsdoelen, in plaats van met kinderen.
Gevolg: Leraren verliezen ruimte om les te geven op hun eigen manier. Ouders hebben steeds minder echte keuze. Creativiteit, vakmanschap en ondernemerschap verdwijnen naar de achtergrond. Kinderen ervaren druk, prestatiedwang en minder plezier in leren.
De LP vertrouwt de nieuwsgierigheid van mensen:
- Gelijke ruimte voor alle onderwijsvormen (regulier, alternatief, particulier)
- Minder gemeentelijke bemoeienis met lesinhoud en organisatie
- Vrijheid voor ouders en leraren om onderwijs zelf vorm te geven
6. Klimaatbeleid is er niet voor ons
Probleem: In Amsterdam wordt duurzaamheid afgedwongen via verboden, verplichtingen en subsidies. Van het gas af, verplichte isolatiemaatregelen, milieuzones en bouwregels worden opgelegd zonder echte keuzevrijheid. De gemeente bepaalt hoe inwoners moeten wonen, reizen en leven.
Gevolg: De woonlasten stijgen, ondernemers lopen vast in regels en bewoners worden geconfronteerd met hoge kosten voor maatregelen waar ze niet om hebben gevraagd. Het beleid verdeelt de stad in winnaars en verliezers en tast de betaalbaarheid en leefbaarheid aan.
De LP schaft het klimaatbeleid grotendeels af:
- Geen gemeentelijke dwang in energie- en woningkeuzes
- Stop met subsidies en verboden die de markt verstoren
- Vrijheid voor bewoners en ondernemers om zelf duurzame keuzes te maken
7. Digitalisering en toezicht zijn er niet voor ons
Probleem: De gemeente Amsterdam experimenteert steeds vaker met dataverzameling, slimme camera’s, algoritmes en digitale profielen. Onder het mom van veiligheid, handhaving en efficiëntie wordt het gedrag van inwoners gevolgd en beoordeeld.
Gevolg: Privacy verdwijnt stap voor stap uit de openbare ruimte. Inwoners weten niet welke data worden verzameld, hoe die worden gebruikt en door wie. De stad verandert van een vrije plek in een gecontroleerde omgeving.
De LP verdedigt privacy en vrijheid:
- Geen gemeentelijke massasurveillance of gedragsmonitoring
- Volledige transparantie over datagebruik en algoritmes
- Privacy als uitgangspunt bij alle gemeentelijke systemen
Zaag mee met de LP
Concreet betekent dit:
Er komt een onafhankelijke audit van de gemeente Amsterdam. Iedere functie wordt getoetst op nut en noodzaak, met als doel een drastische verkleining van het overheidsapparaat waar dat mogelijk is. Verhalen over mensen die de kantjes ervan af lopen zijn legio. In tijden van crisis (en daar hebben we er genoeg van) moet de overheid voorop lopen en het goede voorbeeld geven.
Besluiten dienen uitsluitend het belang van Amsterdam. Er wordt niets uitgegeven of opgestart wat de stad niet direct ten goede komt. Zaken die geen betrekking hebben op Amsterdam worden niet ontvankelijk verklaard.
Wij begrijpen dat het voor de huidige politieke klasse lastig is te accepteren dat verboden en bordjes geen problemen oplossen. Er zal geïnvesteerd moeten worden in echte banen op straat: handhaving, toezicht en een betere spreiding van de toeristenstroom. Zodat Amsterdam weer van iedereen is, en niet alleen van mensen met geld of invloed.