Het professoren plan: een weg naar blijvend armoede

Het professoren plan: een weg naar blijvend armoede

We kunnen dankbaar zijn voor de welvaart en vooruitgang die door het gebruik van fossiele brandstoffen is gekomen. Ondertussen roert zich een steeds groter wordende stroming pseudo-intellectuelen die sterk anti-humanistisch van aard is. De Grote Sprong Voorwaarts die nu weer wordt voorgesteld zal energie tot een luxeproduct maken. We noemen het voor het gemak het Professoren Plan. De kleine man zal er weer het hardst onder lijden. De waanzinnige belastingen die men voorstelt, gaat ons land en de burgers van Nederland blijvend verarmen. De winsten die ze beloven zijn een sigaar uit eigen doos; herverdeling op een ongekende schaal.

Dat wat is niet gezien

Gouden bergen van werkgelegenheid en economische vooruitgang berusten op gebrekkige redenering. Er wordt op klassieke wijze totaal niet gekeken naar de ongeziene kosten. In dit geval moet jaarlijks minstens €20 miljard meer uit de private economie worden onttrokken om het Professoren Plan te realiseren. Dit zijn €20 miljard minder voor (voornamelijk) bedrijven en burgers om in andere zaken te investeren. De professoren willen dus middelen afromen van datgene dat het meeste nut oplevert om iets te betalen dat, al het andere hetzelfde, men niet in geinteresseerd is. Het Professoren Plan is in dat opzicht geen pareto-efficiënt verhaal waar de maatschappij als geheel erop vooruitgaat, maar slechts de door hen verkozen winnaars. Hiermee bedrijven de Professoren geen wetenschap meer, maar politiek. Als we rekening houden met de gemiste investering als gevolg van het Professoren Plan, zien we glashelder dat we geen cent opschieten. Sterker nog: we gaan erop achteruit omdat onze energie stukken duurder wordt. Eens houdt de subsidie op.

Wij moeten als vrije samenleving ons niet inlaten met beleid dat mensen uit de laag- en middeninkomens voor zelfs hun energiegebruik afhankelijk van de politiek maakt. Dit is socialistisch beleid ten voeten uit. De geschiedenis is bezaaid met lijken van voorgaande Professoren Plannen. De aannames waarop dit Professoren Plan berust zijn ook niet oncontroversieel. Politieke afspraken uit het Parijs Akkoord zijn paniekvoetbal van jewelste. De twee graden stijging is gebaseerd op klimaatmodellen die niet of op een gebrekkige manier rekening houden met de mondiale bewolking. Daarnaast wordt hiermee op grove wijze de mythe van de maakbaarheid van de samenleving weer eens van stal gehaald. Het klimaat verandert onmiskenbaar, maar de mate waarin de mens hier wat aan kan doen is beperkt. We zijn slechts één vulkaanuitbarsting weg van een mini-ijstijd. De mens houdt zichzelf voor de gek als hij zich voorspiegelt dat €20 miljard jaar per jaar voor minstens 10 jaar uit een economie dat 0,008% van de aardoppervlakte beslaat, zoden aan de dijk gaat zetten.

Energiearmoede

Als laatste kritiekpunt moeten we toch echt even over de grens kijken. In Duitsland lijden meer dan een miljoen huishoudens aan “energiearmoede”. Zij hebben moeite om naast huur en voedsel om hun energiebehoefte te betalen. Door de  de torenhoge belasting die de Duitsters moeten betalen voor de Energiewende, zijn de armste gezinnen in een situatie dat elektriciteit een luxeproduct is. Dit is de werkelijkheid van maakbaarheid in de politiek en top-down dicteren van hoe mensen hun leven moeten leiden. Het antwoord uit het Professoren Plan is van hetzelfde laken een pak: energietoeslag. Natuurlijk! Meer afhankelijke handjes geeft de machthebbers nog meer macht. In Den Haag knikken ze ongetwijfeld aan de coalitieonderhandelingen instemmend mee.

(artikel gaat door na afbeelding)

verbrandende euro's

Belastinggeld opstoken om het klimaat te redden? Het kan anders…

De echte weg voorwaarts gaat via mensen en mogelijkheden. Het Professoren Plan zorgt juist voor verstarring in de private economie waar het allemaal vandaan moet komen. Als het om winstgevende voorstellen gaan, is er geen kabinet nodig. Het woud aan subsidies moeten afgeschaft worden. De markt moet haar werk kunnen doen. Het enige wat de politiek moet doen is niet telkens de spelregels veranderen zodat bedrijven weten waar ze aan toe zijn. Dan kan het heel hard gaan en zonder één cent extra belasting.

Share Button

Werk met ons mee aan een beter Nederland

Evenementen

Kik hier voor de evenementen.